توماس رونکرو ، سردبیر آس آخرین کری خود را برای الکلاسیکوی امشب ، تقدیم به بارسایی ها کرد .
ما آمدیم
نیازی نیست که بارسایی ها دستانشان را برای نشان دادن عدد 11 آماده کنند چرا که بدجوری ضد حال می خورند . رئال مادرید در بازیهای اخیرش در نیوکمپ کارش سخت نبوده است . به همین خاطر است که کاتالان ها باید وحشت کنند چرا که می توانند تصور کنند که اگر ارتش مورینیو برای الکلاسیکو سرحال شود چه می شود . بعید نیست که با این که حالا در جدول هشت امتیاز عقب هستیم اما پایان لالیگا طور دیگری باشد . رئال مادرید یک پتک آهنین است ، یک چکش مازیایی ، یک شوالیه تمام عیار . با احتساب برد و امشب سه امتیاز قطعی در بازی 13 اسفند در برنابئو ، بازگشت جادویی همه بارسایی ها را به هراس می اندازد . مطمئنا ما برنده ایم .
اندک اندک
مطمئنا لالیگایی که رئال با کاپلو در سال 2007 ذره ذره کسب کرد از یاد بارسایی ها نرفته است . آنها هشت امتیاز جلو بودند که ناگهان قورت داده شدند و کاسیاس و راموس آن زمان را به خوبی به یاد دارند که عقب افتادگی رئال چقدر ساده جبران شد . ما قهرمان می شویم و به سیبلس می رویم تا بارسایی ها در پایان فصل زانوی غم بغل کنند و اشک هایشان روانه شود .
80 خوشحال
اگر تردیدی هم وجود دارد ، بارسایی ها می توانند ویدئوهای دهه 80 ما را جور کنند و با دقت نگاه کنند . آن بازیهای به یاد ماندنی مقابل اندرلخت ، بورسیا و اینتر . آن شب های دیوانه وار که نشان داد که برای رئال غیرممکن معنا ندارد . روحیه خوانیتو حالا به روحیه کریستیانو تبدیل شده است . از 7 به 7 .
با آرامش
حرف از هفت ها شد . مطمئنا آن شب به یاد ماندنی و جادویی که رائول از نیوکمپ خواست که ساکت شوند ، یکی از بدترین خاطرات تاریخ بارسایی هاست . شنبه آینده ، 13 سال از آن حرکت به یاد مادنی می گذرد ، صحنه ای که عکسش همچنان بر سر در کانونهای هواداری رئال است . گلی که نشانه استقامت و پایداری است . ما هرگز عقب نمی کشیم ..
پپن باوئر
تا یادم نرفته از په په هم بگویم . "لولو " یی که کابوس شب های مسی است . په په چراغ راه ماست ، راهنمای احسایس ما . با په په ، دنیا به آخر می رسد . زنده باد رئال مادرید .

نظرات شما عزیزان: